۵۰۱
هر صبح، یادت را نفس می‌کشیم؛ هر شب، نامت را به خدا می‌سپاریم.
۵۰۲
ای رهگذر، بر این خاک با احترام قدم بگذار؛ اینجا، قلبی مهربان آرمیده است.
۵۰۳
اگرچه چشم از جهان فروبستی، اما روشنایی نامت هرگز خاموش نشد.
۵۰۴
هر گل، حکایت دلتنگی ماست؛ و هر فاتحه، سلامی به روح تو.
۵۰۵
دنیا، سفری کوتاه بود؛ اما مقصد، رحمت بی‌پایان خداست.
۵۰۶
خوشا آنان که با رفتنشان، دعای خیر مردم بدرقه راهشان شد.
۵۰۷
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را به خانه بازمی‌آورد.
۵۰۸
در این خاک، سکوتی آرام گرفته که روزی پر از لبخند بود.
۵۰۹
ای عزیز، اگرچه رفتی، اما مهربانی‌ات کنار ما ماند.
۵۱۰
رهگذر، اگر دل مهربانی داری، فاتحه‌ای بخوان؛ که همه، مسافر همین راهیم.
۵۱۱
هر اشک، روایت عشقی است که مرگ توان پایان دادنش را ندارد.
۵۱۲
خدایا، نور مغفرتت را بر این مزار همیشه جاری بدار.
۵۱۳
نام نیک، زیباترین میراث برای انسان است.
۵۱۴
هر غروب، جای خالی تو دوباره در دل ما طلوع می‌کند.
۵۱۵
اگرچه در آغوش خاک خفته‌ای، اما در آغوش دعای عزیزانت هستی.
۵۱۶
هر رهگذری که از اینجا عبور می‌کند، کاش قدر نفس‌هایش را بداند.
۵۱۷
دنیا، چون ابری گذشت؛ اما خاطره تو چون خورشید ماند.
۵۱۸
هر شاخه گل، دعایی خاموش است بر آرامگاه تو.
۵۱۹
ای مسافر، راهت روشن، آرامشت جاودان، و منزلت بهشت باد.
۵۲۰
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها از مهرشان یاد می‌شود.
۵۲۱
هر فاتحه، چراغی است در مسیر روح مؤمنان.
۵۲۲
اگرچه جسمت در خاک است، اما نامت بر زبان‌ها جاری است.
۵۲۳
خدایا، آرامش را همیشه همنشین روح او گردان.
۵۲۴
هر خاطره، شاخه‌ای از زندگی است که هرگز خشک نمی‌شود.
۵۲۵
آرام بخواب؛ که محبتت، دعای عزیزانت، نام نیکت، و رحمت بی‌پایان پروردگار، تا همیشه همراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۵۲۶ تا ۵۵۰)
۵۲۶
هر صبح، خورشید به یاد تو طلوع می‌کند؛ و هر شب، ماه بر مزارت سلام می‌دهد.
۵۲۷
ای رهگذر، لحظه‌ای درنگ کن؛ دنیا، ارزش دل شکستن ندارد.
۵۲۸
رفتی، اما نامت از دفتر دل‌ها پاک نشد.
۵۲۹
هر گل، روایت عشق است؛ و هر مزار، روایت یک زندگی.
۵۳۰
اگرچه چشم‌ها تو را نمی‌بینند، اما دل‌ها همچنان با تو سخن می‌گویند.
۵۳۱
خوشا آنان که پس از رفتن، لبخندشان در یادها می‌ماند.
۵۳۲
خدایا، او را در سایه رحمت گسترده‌ات بیارام.
۵۳۳
دنیا، کاروانی گذرا بود؛ و تو زودتر از ما به مقصد رسیدی.
۵۳۴
هر نسیم، سلامی است از سوی بازماندگان به روح تو.
۵۳۵
ای عزیز، آرام گرفته‌ای در جایی که دیگر اندوهی نیست.
۵۳۶
رهگذر، اگر گذرت به این مزار افتاد، فاتحه‌ای بخوان.
۵۳۷
هر اشک، قطره‌ای از عشق است که بر خاک فرود می‌آید.
۵۳۸
اگرچه سفر کردی، اما خاطره‌هایت همسفر ما ماند.
۵۳۹
نام نیک، جاودانه‌ترین میراث انسان است.
۵۴۰
هر غروب، داغ نبودنت در دل ما تازه می‌شود.
۵۴۱
خدایا، قبرش را از نور، و روحش را از آرامش لبریز فرما.
۵۴۲
هر شاخه گل، پیام مهر برای روحی است که به خدا پیوسته است.
۵۴۳
دنیا، چون رؤیایی گذشت؛ اما یاد تو واقعیتی ماندگار شد.
۵۴۴
ای رهگذر، قدر لحظه‌های امروز را بدان؛ فردا، شاید دیگر فرصتی نباشد.
۵۴۵
اگرچه در زیر این خاک خفته‌ای، اما در قلب ما همیشه زنده‌ای.
۵۴۶
هر فاتحه، پلی از نور است میان زمین و آسمان.
۵۴۷
خوشا آنان که توشه سفرشان دل‌های شاد مردم باشد.
۵۴۸
هر خاطره، گلی است که بر باغ دل همیشه شکوفاست.
۵۴۹
ای مسافر ابدیت، در پناه لطف خدا آرام و آسوده باش.
۵۵۰
آرام بخواب؛که دعای خیر عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و رحمت بی‌کران پروردگار،تا همیشههمراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۵۵۱ تا ۵۷۵)
۵۵۱
هر صبح، با نام تو آغاز می‌شود؛ هر شب، با دعای خیر برای تو.
۵۵۲
ای رهگذر، بر این خاک با آرامش قدم بگذار؛ اینجا، انسانی نیک آرمیده است.
۵۵۳
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از دل‌ها هرگز نرفتی.
۵۵۴
هر گل، یادگاری از محبت است؛ و هر محبت، جاودانه می‌ماند.
۵۵۵
دنیا، چون نسیمی گذشت؛ اما عطر نام تو در دل‌ها ماند.
۵۵۶
خوشا آنان که پس از رفتن، دعای خیر مردم بدرقه راهشان باشد.
۵۵۷
خدایا، بر روحش باران رحمت همیشه ببار.
۵۵۸
هر نسیم، سلامی است از خانه‌ای که هنوز دلتنگ توست.
۵۵۹
ای عزیز، در آرامش خدا بیاسای؛ که دعاهای ما همراه توست.
۵۶۰
رهگذر، فاتحه‌ای بخوان؛ شاید بهترین هدیه امروزت همین باشد.
۵۶۱
هر اشک، قصه دلتنگی است؛ و هر دعا، قصه امید.
۵۶۲
اگرچه جسمت در خاک آرام گرفت، اما مهرت در دل‌ها ماندگار شد.
۵۶۳
نام نیک، تنها سرمایه‌ای است که مرگ از انسان نمی‌گیرد.
۵۶۴
هر غروب، خاطره تو در دل ما زنده می‌شود.
۵۶۵
خدایا، او را در سایه لطف جاودانه‌ات آرام بدار.
۵۶۶
هر شاخه گل، فاتحه‌ای خاموش است بر مزار دوست‌داشتنی‌ها.
۵۶۷
دنیا، چون موجی آمد و رفت؛ اما یاد تو ماندگار شد.
۵۶۸
ای رهگذر، به این سنگ نه؛ به سرنوشت خویش بنگر.
۵۶۹
اگرچه خاموش شدی، اما چراغ خاطره‌هایت همچنان روشن است.
۵۷۰
هر فاتحه، هدیه‌ای است از دل زندگان به روح رفتگان.
۵۷۱
خوشا آنان که محبتشان پس از رفتن نیز در دل‌ها زنده است.
۵۷۲
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، یاد کن که دنیا ماندنی نیست.
۵۷۳
ای مسافر ابدیت، در پناه رحمت خدا تا ابد آرام باش.
۵۷۴
هر خاطره، چراغی است که هیچ طوفانی خاموشش نمی‌کند.
۵۷۵
آرام بخواب؛که نام نیکت،دعای بازماندگان،خاطره مهربانی‌هایت،و رحمت بی‌پایان خداوند،تا همیشههمراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۵۷۶ تا ۶۰۰)
۵۷۶
هر صبح، خورشید با یاد تو بر دل ما می‌تابد.
۵۷۷
ای رهگذر، اگر دلت شکست، فاتحه‌ای بخوان؛ شاید دعای تو مرهمی باشد.
۵۷۸
رفتنت، پایان زندگی نبود؛ آغاز دلتنگی ما بود.
۵۷۹
هر گل، بر این مزار، یادآور عشق بازماندگان است.
۵۸۰
اگرچه از کنار ما رفتی، اما از یاد ما هرگز نرفتی.
۵۸۱
خوشا آنان که با نیکی زیستند و با احترام از دنیا رفتند.
۵۸۲
خدایا، او را همنشین صالحان قرار ده.
۵۸۳
دنیا، مانند سایه‌ای گذشت؛ اما یاد تو همچنان روشن است.
۵۸۴
هر نسیم، بوی خاطره‌های تو را به خانه می‌آورد.
۵۸۵
ای عزیز، آرامش ابدی نصیب روح پاکت باد.
۵۸۶
رهگذر، قدر امروز را بدان؛ که فردا، حسرت امروز را خواهی خورد.
۵۸۷
هر اشک، سلامی است از دل‌های دلتنگ به سوی تو.
۵۸۸
اگرچه خاک، جسمت را در آغوش گرفت، اما عشق، هرگز دفن نشد.
۵۸۹
نام نیک، تنها ثروتی است که با انسان به خاک نمی‌رود.
۵۹۰
هر غروب، داغ نبودنت در دل ما دوباره شکوفه می‌زند.
۵۹۱
خدایا، رحمت بی‌کرانت را بر روحش جاری گردان.
۵۹۲
هر شاخه گل، فاتحه‌ای است که طبیعت به جای ما می‌خواند.
۵۹۳
دنیا، سرای گذر بود؛ و آخرت، سرای ماندن.
۵۹۴
ای رهگذر، از کنار این سنگ درس مهربانی بگیر.
۵۹۵
اگرچه در میان ما نیستی، اما در قلب ما همیشه حضوری.
۵۹۶
هر فاتحه، هدیه‌ای است که هرگز دیر نمی‌رسد.
۵۹۷
خوشا آنان که رفتند، اما یادشان همچنان زنده است.
۵۹۸
هر خاطره، پل کوچکی است میان زمین و آسمان.
۵۹۹
ای مسافر جاودان، در پناه لطف خدا آرام بمان.
۶۰۰
آرام بخواب؛که رحمت پروردگار،دعای بازماندگان،نام نیک،و خاطره زیبای حضورت،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۶۰۱ تا ۶۲۵)
۶۰۱
زندگی، چون نسیمی از کنارمان گذشت؛ و تنها خاطره‌ها ماند.
۶۰۲
ای رهگذر، لحظه‌ای مکث کن؛ دنیا، به هیچ‌کس وفا نکرد.
۶۰۳
اگرچه از دیدگان ما رفتی، اما از دل‌ها هرگز نرفتی.
۶۰۴
هر گل، سلامی است از قلب‌های دلتنگ به روح تو.
۶۰۵
خوشا آنان که نیکی کردند، و نیکی‌شان جاودانه شد.
۶۰۶
خدایا، روحش را در سایه رحمت خویش مهمان فرما.
۶۰۷
هر صبح، دعای خیر ما همراه توست؛ و هر شب، یادت آرامش ماست.
۶۰۸
دنیا، سفری کوتاه بود؛ اما مقصد، بی‌نهایت است.
۶۰۹
هر نسیم، خاطره لبخند تو را با خود به خانه می‌آورد.
۶۱۰
ای عزیز، آرام بخواب؛ که مهربانی‌ات فراموش نخواهد شد.
۶۱۱
رهگذر، اگر دلت روشن است، فاتحه‌ای بخوان؛ که بهترین هدیه برای رفتگان است.
۶۱۲
هر اشک، قصه‌ای از عشق است که زمان آن را پاک نمی‌کند.
۶۱۳
اگرچه در دل خاک آرمیده‌ای، اما در دل‌های ما جاودانه‌ای.
۶۱۴
نام نیک، تنها یادگاری است که همیشه زنده می‌ماند.
۶۱۵
هر غروب، یاد تو در قلب ما دوباره جان می‌گیرد.
۶۱۶
خدایا، بر این آرامگاه نور مغفرتت را همیشه بتابان.
۶۱۷
هر شاخه گل، پیامی است از عشق برای روح تو.
۶۱۸
دنیا، چون رؤیایی کوتاه گذشت؛ اما خوبی‌ها، هرگز خواب نمی‌شوند.
۶۱۹
ای رهگذر، به این سنگ نگاه نکن؛ به سرنوشت بیندیش.
۶۲۰
اگرچه خاموش شدی، اما چراغ یادت در دل‌ها روشن است.
۶۲۱
هر فاتحه، نسیمی از رحمت است که به روح مؤمنان می‌رسد.
۶۲۲
خوشا آنان که با قلبی پاک رفتند و با دعای خیر یاد شدند.
۶۲۳
هر خاطره، گنجی است که مرگ توان ربودنش را ندارد.
۶۲۴
ای مسافر ابدیت، در جوار لطف خدا آرام و جاودان باش.
۶۲۵
آرام بخواب؛که دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و رحمت بی‌کران خداوند،تا همیشههمراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۶۵۱ تا ۶۷۵)
۶۵۱
هر صبح، دعای خیرمان راهی آسمان می‌شود؛ به امید آرامش تو.
۶۵۲
ای رهگذر، امروز برای او فاتحه‌ای بخوان؛ فردا، شاید نوبت ما باشد.
۶۵۳
اگرچه از میان ما رفتی، اما مهرت هرگز از دل‌ها نرفت.
۶۵۴
هر گل، قصه‌ای از محبت است که بر مزار تو شکوفه می‌دهد.
۶۵۵
دنیا، چون نسیمی آمد و رفت؛ اما نام تو در دل‌ها ماند.
۶۵۶
خوشا آنان که پس از رفتن، یادشان لبخند بر لب‌ها می‌آورد.
۶۵۷
خدایا، او را از رحمت بی‌پایانت بهره‌مند گردان.
۶۵۸
هر نسیم، سلامی است از خانه‌ای که هنوز چشم‌به‌راه توست.
۶۵۹
ای عزیز، در آرامش ابدی بیاسای؛ که دعای ما همراه توست.
۶۶۰
رهگذر، لحظه‌ای بیندیش؛ عمر، از آنچه می‌پنداری کوتاه‌تر است.
۶۶۱
هر اشک، گواه عشقی است که هرگز پایان نمی‌یابد.
۶۶۲
اگرچه جسمت زیر خاک آرمیده، اما خاطره‌ات در دل‌ها زنده است.
۶۶۳
نام نیک، میراثی است که هرگز کهنه نمی‌شود.
۶۶۴
هر غروب، جای خالی تو در دل ما بیشتر احساس می‌شود.
۶۶۵
خدایا، قبرش را روشن، روحش را آرام، و منزلش را بهشت قرار ده.
۶۶۶
هر شاخه گل، فاتحه‌ای بی‌صداست که طبیعت بر مزار تو می‌خواند.
۶۶۷
دنیا، برای ماندن نبود؛ برای نیک زیستن بود.
۶۶۸
ای رهگذر، به این مزار که رسیدی، دعا را فراموش نکن.
۶۶۹
اگرچه سفر کردی، اما محبتت همچنان کنار ماست.
۶۷۰
هر فاتحه، پلی از رحمت است میان دل‌های ما و روح تو.
۶۷۱
خوشا آنان که توشه سفرشان، قلب‌های شاد مردم است.
۶۷۲
هر خاطره، چراغی است که در تاریکی دلتنگی می‌درخشد.
۶۷۳
ای مسافر جاودان، در جوار رحمت خدا آرام و سرافراز باش.
۶۷۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که همه ما رهگذر این راهیم.
۶۷۵
آرام بخواب؛که رحمت خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،و خاطره مهربانی‌هایت،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۶۷۶ تا ۷۰۰)
۶۷۶
هر صبح، خورشید با نام تو بر دل‌های ما می‌تابد.
۶۷۷
ای رهگذر، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، بهترین هدیه برای اهل قبور است.
۶۷۸
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از خاطر ما هرگز نرفتی.
۶۷۹
هر گل، نشانی از عشق است که بر مزار تو روییده است.
۶۸۰
دنیا، چون موجی گذشت؛ اما خوبی‌های تو بر ساحل دل‌ها ماند.
۶۸۱
خوشا آنان که رفتند، اما دعای خیر مردم همراهشان ماند.
۶۸۲
خدایا، این بنده‌ات را با رحمت بی‌کرانت در آغوش بگیر.
۶۸۳
هر نسیم، عطر یاد تو را در دل ما زنده می‌کند.
۶۸۴
ای عزیز، آرام بخواب؛ که مهربانی‌هایت فراموش نمی‌شود.
۶۸۵
رهگذر، به کوتاهی عمر بیندیش؛ که فرصت، همیشه باقی نمی‌ماند.
۶۸۶
هر اشک، سلامی است از دل‌هایی که هنوز دوستت دارند.
۶۸۷
اگرچه در خاک آرام گرفته‌ای، اما در قلب ما همیشه زنده‌ای.
۶۸۸
نام نیک، تنها سرمایه‌ای است که تا ابد همراه انسان می‌ماند.
۶۸۹
هر غروب، خاطره تو در دل ما دوباره جان می‌گیرد.
۶۹۰
خدایا، بر این مزار نور، آرامش و رحمتت را ارزانی دار.
۶۹۱
هر شاخه گل، دعایی خاموش است که از زمین به آسمان می‌رود.
۶۹۲
دنیا، پل کوتاهی بود؛ اما آخرت، خانه همیشگی است.
۶۹۳
ای رهگذر، اگر دل مهربانی داری، یادی از رفتگان کن.
۶۹۴
اگرچه سفر کردی، اما جای خالی تو همیشه کنار ماست.
۶۹۵
هر فاتحه، چراغی از نور است برای روح عزیزان سفرکرده.
۶۹۶
خوشا آنان که پس از رفتن، نامشان با احترام برده می‌شود.
۶۹۷
هر خاطره، گلی است که در باغ دل هرگز پژمرده نمی‌شود.
۶۹۸
ای مسافر ابدیت، در جوار لطف خدا تا همیشه آرام باش.
۶۹۹
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، قدر لحظه‌های زندگی را بیشتر بدان.
۷۰۰
آرام بخواب؛که نام نیکت،دعای بازماندگان،رحمت بی‌پایان پروردگار،و خاطره مهربانی‌هایت،تا ابددر دل‌ها زنده خواهد ماند.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۷۰۱ تا ۷۲۵)
۷۰۱
زندگی، چون نسیمی از کنارمان گذشت؛ اما نام تو، در دل‌ها ماندگار شد.
۷۰۲
ای رهگذر، بر این خاک آرام قدم بگذار؛ اینجا، خاطره‌ای خفته است.
۷۰۳
اگرچه چشم از جهان فروبستی، اما چراغ یادت خاموش نشد.
۷۰۴
هر گل، روایتی از عشق است؛ و هر عشق، جاودانه می‌ماند.
۷۰۵
خوشا آنان که با نیکی زیستند، و با دعای خیر از دنیا رفتند.
۷۰۶
خدایا، او را در سایه رحمت بی‌کرانت آرام بدار.
۷۰۷
هر نسیم، سلامی از گذشته است؛ و هر خاطره، دیداری دوباره.
۷۰۸
دنیا، کاروانی گذرا بود؛ و تو زودتر به مقصد رسیدی.
۷۰۹
ای عزیز، در آرامش خدا همیشه بیاسای.
۷۱۰
رهگذر، اگر دلت نرم شد، فاتحه‌ای بخوان؛ که بهترین هدیه برای اهل قبور است.
۷۱۱
هر اشک، زبان خاموش دل‌های دلتنگ است.
۷۱۲
اگرچه در آغوش خاک آرمیده‌ای، اما در قلب ما همیشه زنده‌ای.
۷۱۳
نام نیک، تنها میراثی است که زمان از میان نمی‌برد.
۷۱۴
هر غروب، جای خالی تو در دل ما آشکارتر می‌شود.
۷۱۵
خدایا، قبرش را باغی از نور و آرامش قرار ده.
۷۱۶
هر شاخه گل، دعایی است که طبیعت بر مزار تو نثار می‌کند.
۷۱۷
دنیا، چون خوابی کوتاه گذشت؛ اما خوبی‌ها، همیشه بیدار می‌مانند.
۷۱۸
ای رهگذر، به پایان این راه بیندیش؛ که آغاز همه ما از همین‌جاست.
۷۱۹
اگرچه سفر کردی، اما محبتت همچنان همراه ماست.
۷۲۰
هر فاتحه، نوری است که از دل مؤمنان به آسمان می‌رسد.
۷۲۱
خوشا آنان که دل کسی را نشکستند، و امروز دعای خیر مردم همراهشان است.
۷۲۲
هر خاطره، شمعی است که در دل شب خاموش نمی‌شود.
۷۲۳
ای مسافر جاودان، در جوار لطف خدا آرام و سربلند باش.
۷۲۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، یاد کن که دنیا ماندنی نیست.
۷۲۵
آرام بخواب؛که نام نیکت،دعای بازماندگان،خاطره مهربانی‌هایت،و رحمت بی‌کران خداوند،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۷۲۶ تا ۷۵۰)
۷۲۶
هر صبح، دعای خیر ما همراه روح توست؛ و هر شب، یادت آرام جان ماست.
۷۲۷
ای رهگذر، بر این خاک فاتحه‌ای بخوان؛ که همه، رهسپار همین راهیم.
۷۲۸
اگرچه از کنار ما رفتی، اما از قلب ما هرگز نرفتی.
۷۲۹
هر گل، سلامی است از دل‌های دلتنگ به آرامگاه تو.
۷۳۰
دنیا، چون ابر بهاری گذشت؛ اما نام نیک، همیشه باقی ماند.
۷۳۱
خوشا آنان که با محبت زیستند، و با دعای خیر از دنیا رفتند.
۷۳۲
خدایا، روحش را در بهشت رضوان آرام گردان.
۷۳۳
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را در جان ما زنده می‌کند.
۷۳۴
ای عزیز، آرامش ابدی نصیب روح پاکت باد.
۷۳۵
رهگذر، به این مزار که رسیدی، یادی از خدا کن.
۷۳۶
هر اشک، روایت محبتی است که مرگ توان پایان دادنش را ندارد.
۷۳۷
اگرچه جسمت در خاک است، اما نامت بر دل‌ها حک شده است.
۷۳۸
نام نیک، جاودانه‌ترین یادگار انسان است.
۷۳۹
هر غروب، دلتنگی تو در دل ما دوباره شکوفه می‌دهد.
۷۴۰
خدایا، بر این مزار نور رحمتت را همیشه جاری بدار.
۷۴۱
هر شاخه گل، هدیه‌ای از عشق برای روح عزیز سفرکرده است.
۷۴۲
دنیا، فقط پلی بود به سوی جاودانگی.
۷۴۳
ای رهگذر، قدر نفس‌های امروزت را بدان؛ که فردا شاید دیر باشد.
۷۴۴
اگرچه سفر کردی، اما مهربانی‌هایت کنار ما ماند.
۷۴۵
هر فاتحه، چراغی از نور است برای روح اهل ایمان.
۷۴۶
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها خوبی‌هایشان بر زبان‌ها جاری است.
۷۴۷
هر خاطره، پنجره‌ای است به روزهای زیبای با تو بودن.
۷۴۸
ای مسافر جاودان، در سایه لطف پروردگار تا همیشه آرام باش.
۷۴۹
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا وفادار هیچ‌کس نیست.
۷۵۰
آرام بخواب؛که رحمت بی‌کران خداوند،دعای بازماندگان،نام نیکت،و خاطره مهربانی‌هایت،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۷۵۱ تا ۷۷۵)
۷۵۱
هر صبح، خورشید را با یاد تو سلام می‌کنیم.
۷۵۲
ای رهگذر، لحظه‌ای درنگ کن؛ زندگی، کوتاه‌تر از آن است که گمان می‌کنی.
۷۵۳
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از یادها هرگز نخواهی رفت.
۷۵۴
هر گل، یادآور لبخندی است که روزی بر لب داشتی.
۷۵۵
دنیا، کاروانی گذرا بود؛ و تو به منزل ابدی رسیدی.
۷۵۶
خوشا آنان که نامشان با مهربانی جاودانه شد.
۷۵۷
خدایا، او را در سایه لطف بی‌پایانت مهمان کن.
۷۵۸
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را به قلب ما هدیه می‌دهد.
۷۵۹
ای عزیز، در آرامش خدا تا ابد بیاسای.
۷۶۰
رهگذر، اگر گذرت به این مزار افتاد، دعایی نثار این خفته کن.
۷۶۱
هر اشک، گواه عشقی است که هرگز پایان ندارد.
۷۶۲
اگرچه جسمت به خاک سپرده شد، اما روحت در رحمت خدا جاودانه است.
۷۶۳
نام نیک، تنها میراثی است که با گذر زمان زیباتر می‌شود.
۷۶۴
هر غروب، یاد تو در دل ما دوباره جان می‌گیرد.
۷۶۵
خدایا، نور رحمتت را بر این آرامگاه پیوسته بتابان.
۷۶۶
هر شاخه گل، سلامی است از دل‌های عاشق به روح تو.
۷۶۷
دنیا، چون رؤیایی کوتاه گذشت؛ اما خوبی‌ها، همیشه بیدار می‌مانند.
۷۶۸
ای رهگذر، قدر امروز را بدان؛ که فردا، شاید تنها خاطره‌ای باشی.
۷۶۹
اگرچه در کنار ما نیستی، اما در دل ما همیشه حضوری.
۷۷۰
هر فاتحه، پلی از نور است میان زمین و آسمان.
۷۷۱
خوشا آنان که با قلبی پاک زیستند، و با دعای خیر از دنیا رفتند.
۷۷۲
هر خاطره، چراغی است که مرگ توان خاموش کردنش را ندارد.
۷۷۳
ای مسافر ابدیت، در جوار لطف خدا تا همیشه آرام باش.
۷۷۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که پایان این راه، آغاز دیدار خداست.
۷۷۵
آرام بخواب؛که رحمت بی‌کران خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،و خاطره مهربانی‌هایت،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۷۷۶ تا ۸۰۰)
۷۷۶
هر صبح، دعای خیرمان همراه روح توست؛ و هر شب، یادت آرام جان ماست.
۷۷۷
ای رهگذر، بر این خاک آرام قدم بگذار؛ اینجا، مهربانی خفته است.
۷۷۸
اگرچه چشم از جهان فروبستی، اما چراغ نامت خاموش نشد.
۷۷۹
هر گل، نشانی از عشق است؛ و هر عشق، تا ابد ماندگار است.
۷۸۰
دنیا، چون برگی در باد گذشت؛ اما خوبی‌های تو در دل‌ها ماند.
۷۸۱
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها از خوبی‌هایشان سخن گفته می‌شود.
۷۸۲
خدایا، او را در سایه رحمت خویش بیاسای.
۷۸۳
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را به خانه ما بازمی‌آورد.
۷۸۴
ای عزیز، در آرامش ابدی آسوده باش.
۷۸۵
رهگذر، اگر دلت روشن است، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، بهترین هدیه است.
۷۸۶
هر اشک، حرف ناگفته یک دل دلتنگ است.
۷۸۷
اگرچه جسمت زیر این خاک آرمیده، اما روحت در رحمت خداست.
۷۸۸
نام نیک، زیباترین یادگار انسان است.
۷۸۹
هر غروب، جای خالی تو در دل ما دوباره پیدا می‌شود.
۷۹۰
خدایا، قبرش را از نور، و روحش را از آرامش لبریز گردان.
۷۹۱
هر شاخه گل، فاتحه‌ای خاموش است که طبیعت بر مزار تو می‌خواند.
۷۹۲
دنیا، برای ماندن نبود؛ برای خوب ماندن بود.
۷۹۳
ای رهگذر، به پایان راه بیندیش؛ که آغاز همه ما از همین‌جاست.
۷۹۴
اگرچه سفر کردی، اما خاطره‌هایت کنار ما ماند.
۷۹۵
هر فاتحه، نوری است که از دل مؤمنان به آسمان می‌رسد.
۷۹۶
خوشا آنان که دل کسی را نشکستند، و امروز دعای خیر مردم همراهشان است.
۷۹۷
هر خاطره، گلی است که در باغ دل هرگز پژمرده نمی‌شود.
۷۹۸
ای مسافر جاودان، در جوار لطف خدا تا همیشه آرام باش.
۷۹۹
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا وفادار هیچ‌کس نیست.
۸۰۰
آرام بخواب؛که رحمت بی‌کران خداوند،دعای بازماندگان،نام نیکت،و خاطره مهربانی‌هایت،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۸۰۱ تا ۸۲۵)
۸۰۱
هر صبح، یاد تو روشنی دل ماست؛ و هر شب، دعای خیرمان همراه تو.
۸۰۲
ای رهگذر، فاتحه‌ای بخوان؛ شاید امروز، او محتاج دعای تو باشد.
۸۰۳
اگرچه از میان ما رفتی، اما از میان خاطره‌ها هرگز نرفتی.
۸۰۴
هر گل، روایت محبتی است که مرگ توان پایان دادنش را ندارد.
۸۰۵
دنیا، چون سایه‌ای گذشت؛ اما نام نیک تو جاودانه ماند.
۸۰۶
خوشا آنان که با مهر زیستند، و با احترام به دیدار خدا رفتند.
۸۰۷
خدایا، روحش را در بهشت جاودان آرام فرما.
۸۰۸
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را به جان ما می‌رساند.
۸۰۹
ای عزیز، در پناه لطف خدا آرام و آسوده باش.
۸۱۰
رهگذر، به این سنگ نگاه نکن؛ به کوتاهی عمر بیندیش.
۸۱۱
هر اشک، دعایی خاموش است برای روحی که به آسمان رفته است.
۸۱۲
اگرچه در دل خاک آرمیده‌ای، اما در دل ما جاودانه‌ای.
۸۱۳
نام نیک، تنها یادگاری است که هرگز کهنه نمی‌شود.
۸۱۴
هر غروب، داغ نبودنت دوباره در دل ما زنده می‌شود.
۸۱۵
خدایا، بر این آرامگاه نور، رحمت و آرامش ارزانی دار.
۸۱۶
هر شاخه گل، سلامی است از قلب‌های دلتنگ به روح تو.
۸۱۷
دنیا، کاروانی گذرا بود؛ اما خوبی‌ها، همیشه ماندگارند.
۸۱۸
ای رهگذر، قدر نفس‌های امروزت را بدان؛ که فردا، شاید فرصت نباشد.
۸۱۹
اگرچه سفر کردی، اما محبتت در کنار ما باقی ماند.
۸۲۰
هر فاتحه، چراغی از نور است که راه روح مؤمنان را روشن می‌کند.
۸۲۱
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها لبخند و نیکی‌شان در یادها مانده است.
۸۲۲
هر خاطره، گنجی است که مرگ توان ربودنش را ندارد.
۸۲۳
ای مسافر جاودان، در جوار رحمت پروردگار تا همیشه آرام باش.
۸۲۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا، سرای ماندن نیست.
۸۲۵
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،و خاطره مهربانی‌هایت،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۸۲۶ تا ۸۵۰)
۸۲۶
هر صبح، دعای خیرمان همراه روح توست؛ و هر شب، نامت را به خدا می‌سپاریم.
۸۲۷
ای رهگذر، بر این خاک با احترام قدم بگذار؛ اینجا، عزیزی آرمیده است.
۸۲۸
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از دل‌ها هرگز نرفتی.
۸۲۹
هر گل، یادآور یک لبخند، یک خاطره، و یک عشق است.
۸۳۰
دنیا، چون نسیمی گذشت؛ اما مهربانی تو در دل‌ها ماند.
۸۳۱
خوشا آنان که دل‌ها را شاد کردند، و امروز دعای خیر مردم همراهشان است.
۸۳۲
خدایا، او را در سایه رحمت خویش جاودانه آرام بدار.
۸۳۳
هر نسیم، سلامی است از خانه‌ای که هنوز دلتنگ توست.
۸۳۴
ای عزیز، در آرامش ابدی آسوده باش؛ که خداوند بهترین میزبان است.
۸۳۵
رهگذر، اگر دل مهربانی داری، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، هرگز بی‌اثر نیست.
۸۳۶
هر اشک، روایت دلتنگی دل‌هایی است که هنوز دوستت دارند.
۸۳۷
اگرچه جسمت در خاک آرمیده، اما روحت در رحمت خدا پرواز می‌کند.
۸۳۸
نام نیک، تنها یادگاری است که با گذشت سال‌ها ارزشمندتر می‌شود.
۸۳۹
هر غروب، داغ نبودنت در دل ما دوباره تازه می‌شود.
۸۴۰
خدایا، بر این آرامگاه نور مغفرت، رحمت، و آرامش نازل فرما.
۸۴۱
هر شاخه گل، هدیه‌ای است از عشق بازماندگان به روح تو.
۸۴۲
دنیا، کاروانی گذرا بود؛ و مقصد، دیدار پروردگار.
۸۴۳
ای رهگذر، به کوتاهی عمر بیندیش؛ که فردا، شاید دیر باشد.
۸۴۴
اگرچه سفر کردی، اما خاطره حضورت همیشه همراه ماست.
۸۴۵
هر فاتحه، نسیمی از رحمت است که از زمین به آسمان می‌رود.
۸۴۶
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها خوبی‌هایشان بر زبان‌ها جاری است.
۸۴۷
هر خاطره، چراغی است که هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود.
۸۴۸
ای مسافر جاودان، در جوار لطف خدا تا ابد آرام و سرافراز باش.
۸۴۹
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که پایان این راه، سرآغاز ابدیت است.
۸۵۰
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و نور لطف الهی،تا همیشههمراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۸۵۱ تا ۸۷۵)
۸۵۱
هر صبح، یاد تو چراغ دل ماست؛ و هر شب، دعای خیرمان همراه تو.
۸۵۲
ای رهگذر، لحظه‌ای درنگ کن؛ دنیا، برای هیچ‌کس ماندگار نبوده است.
۸۵៣
اگرچه از چشم‌ها پنهان شدی، اما از دل‌ها هرگز پنهان نشدی.
۸۵۴
هر گل، داستانی از محبت است؛ و هر محبت، از مرگ ماندگارتر.
۸۵۵
دنیا، همچون نسیم سحر گذشت؛ اما عطر نام تو همیشه باقی ماند.
۸۵۶
خوشا آنان که ردّ پای نیکی‌شان بر دل مردم جاودانه ماند.
۸۵۷
خدایا، این بنده خویش را در رحمت بی‌کرانت جای ده.
۸۵۸
هر نسیم، سلامی از خاطره‌هاست که به سوی تو پر می‌کشد.
۸۵۹
ای عزیز، در آرامش خدا تا همیشه بیاسای.
۸۶۰
رهگذر، اگر قلبت مهربان است، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، زیباترین هدیه است.
۸۶۱
هر اشک، یادگاری از عشق است که هرگز خشک نمی‌شود.
۸۶۲
اگرچه جسمت در خاک است، اما روحت در آسمان رحمت خداست.
۸۶۳
نام نیک، جاودانه‌ترین یادگار انسان بر زمین است.
۸۶۴
هر غروب، یاد تو در قلب ما دوباره متولد می‌شود.
۸۶۵
خدایا، بر مزارش نور، مغفرت و آرامش ارزانی دار.
۸۶۶
هر شاخه گل، دعایی است که طبیعت به جای ما می‌خواند.
۸۶۷
دنیا، ایستگاهی کوتاه بود؛ و مقصد، خانه ابدی.
۸۶۸
ای رهگذر، به پایان این راه بیندیش؛ که همه، مسافر آنیم.
۸۶۹
اگرچه از کنار ما رفتی، اما مهرت از کنار دل ما نرفت.
۸۷۰
هر فاتحه، نوری است که از دل زندگان به روح رفتگان می‌رسد.
۸۷۱
خوشا آنان که پس از رفتن، نامشان با احترام بر زبان‌ها جاری است.
۸۷۲
هر خاطره، شمعی است که در تاریکی دلتنگی روشن می‌ماند.
۸۷۳
ای مسافر جاودان، در جوار لطف خدا تا همیشه آرام باش.
۸۷۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا، سرای گذر است.
۸۷۵
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و نور لطف الهی،تا همیشههمراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۸۷۶ تا ۹۰۰)
۸۷۶
هر صبح، با یاد تو روزمان را آغاز می‌کنیم؛ و هر شب، تو را به خدا می‌سپاریم.
۸۷۷
ای رهگذر، بر این خاک فاتحه‌ای بخوان؛ که همه، روزی همسفر او خواهیم شد.
۸۷۸
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از خاطر ما هرگز نخواهی رفت.
۸۷۹
هر گل، سلامی است از دل‌هایی که هنوز دوستت دارند.
۸۸۰
دنیا، چون موجی گذشت؛ اما محبت تو بر ساحل دل‌ها ماند.
۸۸۱
خوشا آنان که با صداقت زیستند، و با دعای خیر مردم چشم از جهان بستند.
۸۸۲
خدایا، روحش را در جوار رحمت بی‌کرانت آرام گردان.
۸۸۳
هر نسیم، عطر یاد تو را در جان ما زنده می‌کند.
۸۸۴
ای عزیز، در پناه لطف خدا همیشه آسوده باش.
۸۸۵
رهگذر، اگر گذرت به این مزار افتاد، دعایی برای این خفته بخوان.
۸۸۶
هر اشک، ترجمان دلتنگی است؛ و هر دعا، امید آرامش.
۸۸۷
اگرچه در دل خاک آرمیده‌ای، اما در قلب ما جاودانه‌ای.
۸۸۸
نام نیک، تنها ثروتی است که مرگ از انسان نمی‌گیرد.
۸۸۹
هر غروب، جای خالی تو در دل ما بیشتر احساس می‌شود.
۸۹۰
خدایا، نور رحمتت را بر این آرامگاه پیوسته بتابان.
۸۹۱
هر شاخه گل، هدیه‌ای از عشق برای روح دوست‌داشتنی‌هاست.
۸۹۲
دنیا، چون خوابی گذشت؛ اما خوبی‌ها، هرگز بیدار ماندند.
۸۹۳
ای رهگذر، به کوتاهی عمر بیندیش؛ که فرصت، بازنمی‌گردد.
۸۹۴
اگرچه سفر کردی، اما خاطره حضورت کنار ما باقی ماند.
۸۹۵
هر فاتحه، چراغی است در مسیر روح مؤمنان.
۸۹۶
خوشا آنان که پس از رفتن، نامشان با مهر بر زبان‌ها ماند.
۸۹۷
هر خاطره، گنجی است که هیچ زمانی آن را کهنه نمی‌کند.
۸۹۸
ای مسافر جاودان، در سایه لطف پروردگار تا همیشه آرام باش.
۸۹۹
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، یاد کن که دنیا، سرای ماندن نیست.
۹۰۰
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و نور لطف الهی،تا همیشههمراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۹۰۱ تا ۹۲۵)
۹۰۱
هر صبح، یاد تو روشنی دل ماست؛ هر شب، دعای ما همراه روح تو.
۹۰۲
ای رهگذر، لحظه‌ای درنگ کن؛ شاید فردا، دیگران بر مزار تو بایستند.
۹۰۳
اگرچه از میان ما رفتی، اما از میان عشق هرگز نرفتی.
۹۰۴
هر گل، سلامی است از دل‌های دلتنگ به آرامگاه تو.
۹۰۵
دنیا، چون سایه‌ای گذشت؛ اما یاد نیک تو ماندگار شد.
۹۰۶
خوشا آنان که با دل پاک زیستند، و با دعای خیر مردم به دیدار خدا رفتند.
۹۰۷
خدایا، او را در بهشت رحمتت مهمان فرما.
۹۰۸
هر نسیم، بوی خاطره‌های تو را در خانه ما پراکنده می‌کند.
۹۰۹
ای عزیز، در آرامش پروردگار تا همیشه بیاسای.
۹۱۰
رهگذر، اگر دل مهربانی داری، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، هرگز گم نمی‌شود.
۹۱۱
هر اشک، ترجمه دلتنگی است؛ و هر دعا، ترجمه عشق.
۹۱۲
اگرچه در دل خاک آرمیده‌ای، اما در دل ما جاودانه‌ای.
۹۱۳
نام نیک، زیباترین یادگار انسان برای آیندگان است.
۹۱۴
هر غروب، داغ نبودنت در دل ما دوباره تازه می‌شود.
۹۱۵
خدایا، بر مزارش نور، آرامش، و مغفرتت را نازل فرما.
۹۱۶
هر شاخه گل، هدیه‌ای است از عشق بازماندگان به روح تو.
۹۱۷
دنیا، پل کوتاهی بود؛ و آخرت، خانه جاودان.
۹۱۸
ای رهگذر، قدر لحظه‌های امروزت را بدان؛ که فردا، شاید تنها خاطره‌ای باشی.
۹۱۹
اگرچه سفر کردی، اما محبتت از دل ما نرفت.
۹۲۰
هر فاتحه، نوری است که از زمین به آسمان می‌رسد.
۹۲۱
خوشا آنان که پس از رفتن، نامشان با احترام بر زبان‌ها ماند.
۹۲۲
هر خاطره، چراغی است که در دل‌ها همیشه روشن می‌ماند.
۹۲۳
ای مسافر جاودان، در جوار لطف پروردگار تا همیشه آرام باش.
۹۲۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا، جای ماندن نیست.
۹۲۵
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و نور لطف الهی،تا همیشههمراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۹۲۶ تا ۹۵۰)
۹۲۶
هر صبح، دعای خیر ما راهی آسمان می‌شود؛ به امید آرامش تو.
۹۲۷
ای رهگذر، لحظه‌ای سکوت کن؛ اینجا، عزیزی در آرامش خدا خفته است.
۹۲۸
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از دل‌ها هرگز نخواهی رفت.
۹۲۹
هر گل، قصه‌ای از عشق است که بر سنگ مزار شکوفه زده است.
۹۳۰
دنیا، چون نسیمی گذشت؛ اما نام تو در دل‌ها جاودانه ماند.
۹۳۱
خوشا آنان که رد پای محبتشان بر قلب مردم باقی ماند.
۹۳۲
خدایا، این بنده خویش را در پناه رحمت بی‌کرانت جای ده.
۹۳۳
هر نسیم، سلامی است از دل‌های دلتنگ به روح تو.
۹۳۴
ای عزیز، در سایه لطف خدا تا همیشه بیاسای.
۹۳۵
رهگذر، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، زیباترین هدیه برای رفتگان است.
۹۳۶
هر اشک، نشانی از عشق است؛ و هر عشق، جاودانه خواهد ماند.
۹۳۷
اگرچه جسمت زیر این خاک آرمیده، اما روحت در بهشت خدا آرام است.
۹۳۸
نام نیک، میراثی است که هرگز فراموش نمی‌شود.
۹۳۹
هر غروب، یاد تو در دل ما دوباره جان می‌گیرد.
۹۴۰
خدایا، بر این آرامگاه نور، رحمت و آرامش نازل فرما.
۹۴۱
هر شاخه گل، هدیه‌ای از مهر برای روح عزیز سفرکرده است.
۹۴۲
دنیا، پل کوچکی بود به سوی جاودانگی.
۹۴۳
ای رهگذر، قدر نفس‌های امروزت را بدان؛ که فردا، شاید نوبت تو باشد.
۹۴۴
اگرچه سفر کردی، اما خاطره حضورت همیشه همراه ماست.
۹۴۵
هر فاتحه، چراغی از نور است که راه روح مؤمنان را روشن می‌کند.
۹۴۶
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها نیکی‌هایشان بر زبان‌ها جاری است.
۹۴۷
هر خاطره، شمعی است که در دل شب خاموش نمی‌شود.
۹۴۸
ای مسافر جاودان، در جوار لطف پروردگار تا ابد آرام باش.
۹۴۹
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا، سرای گذر است.
۹۵۰
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و نور لطف الهی،تا همیشههمراه تو خواهد بود.

شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۹۵۱ تا ۹۷۵)
۹۵۱
هر صبح، خورشید با یاد تو بر دل ما می‌تابد.
۹۵۲
ای رهگذر، بر این خاک آرام قدم بگذار؛ اینجا، محبتی جاودانه خفته است.
۹۵۳
اگرچه از کنار ما رفتی، اما از قلب ما هرگز نرفتی.
۹۵۴
هر گل، سلامی است از عشق به روح تو.
۹۵۵
دنیا، چون ابر بهاری گذشت؛ اما خوبی‌های تو همیشه ماند.
۹۵۶
خوشا آنان که با نیکی زیستند، و با دعای خیر از دنیا رفتند.
۹۵۷
خدایا، روحش را در جوار رحمت خویش آرام گردان.
۹۵۸
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را در جان ما زنده می‌کند.
۹۵۹
ای عزیز، در پناه لطف خدا تا همیشه بیاسای.
۹۶۰
رهگذر، اگر دلت روشن است، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، هدیه‌ای ماندگار است.
۹۶۱
هر اشک، ترانه‌ای خاموش از دلتنگی بازماندگان است.
۹۶۲
اگرچه جسمت در خاک است، اما روحت در رحمت خداست.
۹۶۳
نام نیک، جاودانه‌ترین سرمایه انسان است.
۹۶۴
هر غروب، یاد تو در دل ما دوباره زنده می‌شود.
۹۶۵
خدایا، بر مزارش نور، آرامش و مغفرت ارزانی دار.
۹۶۶
هر شاخه گل، هدیه‌ای از مهر برای روح عزیزان سفرکرده است.
۹۶۷
دنیا، ایستگاهی کوتاه بود؛ و مقصد، خانه جاودان.
۹۶۸
ای رهگذر، به کوتاهی عمر بیندیش؛ که فرصت، بازنمی‌گردد.
۹۶۹
اگرچه سفر کردی، اما مهرت همیشه همراه ماست.
۹۷۰
هر فاتحه، نوری است که از زمین به آسمان می‌رسد.
۹۷۱
خوشا آنان که پس از رفتن، نامشان با احترام بر زبان‌ها جاری است.
۹۷۲
هر خاطره، چراغی است که هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود.
۹۷۳
ای مسافر جاودان، در سایه لطف پروردگار تا همیشه آرام باش.
۹۷۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا، سرای گذر است.
۹۷۵
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و نور لطف الهی،تا همیشههمراه تو خواهد بود.