شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۱۴۰۱ تا ۱۴۲۵)
۱۴۰۱
هر صبح، نام تو با دعای ما به آسمان می‌رود.
۱۴۰۲
ای رهگذر، لحظه‌ای مکث کن؛ اینجا، انسانی آرمیده که روزی امید فردایی بهتر داشت.
۱۴۰۳
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از قلب ما هرگز نرفتی.
۱۴۰۴
هر گل، نشانی از مهر است؛ و هر مهر، جاودانه خواهد ماند.
۱۴۰۵
دنیا، چون نسیمی گذشت؛ اما نام نیک تو در دل‌ها ماندگار شد.
۱۴۰۶
خوشا آنان که پس از رفتن، دعای خیر مردم همراهشان ماند.
۱۴۰۷
خدایا، روحش را در سایه لطف بی‌کرانت آرام بدار.
۱۴۰۸
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را در جان ما زنده می‌کند.
۱۴۰۹
ای عزیز، در آرامش خدا تا همیشه بیاسای.
۱۴۱۰
رهگذر، اگر دلت مهربان است، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، زیباترین هدیه برای رفتگان است.
۱۴۱۱
هر اشک، ترجمان دلتنگی است؛ و هر دعا، پیام عشق.
۱۴۱۲
اگرچه جسمت در خاک آرمیده، اما روحت در رحمت خدا جاودانه است.
۱۴۱۳
نام نیک، تنها سرمایه‌ای است که زمان از انسان نمی‌گیرد.
۱۴۱۴
هر غروب، نبودنت در دل ما دوباره جان می‌گیرد.
۱۴۱۵
خدایا، بر این آرامگاه نور، رحمت و مغفرت ارزانی دار.
۱۴۱۶
هر شاخه گل، هدیه‌ای از عشق برای روح عزیز سفرکرده است.
۱۴۱۷
دنیا، سرای گذر بود؛ و آخرت، سرای جاودان.
۱۴۱۸
ای رهگذر، قدر امروز را بدان؛ که فردا، شاید فرصتی نباشد.
۱۴۱۹
اگرچه سفر کردی، اما خاطره حضورت برای همیشه همراه ماست.
۱۴۲۰
هر فاتحه، چراغی از نور است که راه روح مؤمنان را روشن می‌کند.
۱۴۲۱
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها خوبی‌هایشان در یادها باقی ماند.
۱۴۲۲
هر خاطره، چراغی است که هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود.
۱۴۲۳
ای مسافر جاودان، در جوار لطف پروردگار تا همیشه آرام و سرافراز باش.
۱۴۲۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا، تنها گذرگاهی کوتاه است.
۱۴۲۵
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و عشق کسانی که دوستت داشتند،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.
شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۱۴۲۶ تا ۱۴۵۰)
۱۴۲۶
هر صبح، با یاد تو دل ما روشن می‌شود؛ و هر شب، دعایمان همراه روح توست.
۱۴۲۷
ای رهگذر، بر این خاک با احترام قدم بگذار؛ اینجا، مهربانی آرام گرفته است.
۱۴۲۸
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از دل‌ها هرگز نرفتی.
۱۴۲۹
هر گل، یادگاری از عشق است؛ و هر عطر، یاد تو را زنده می‌کند.
۱۴۳۰
دنیا، چون برگی در باد گذشت؛ اما خوبی‌های تو در خاطرها ماند.
۱۴۳۱
خوشا آنان که با دل پاک زیستند، و با نامی نیک از دنیا رفتند.
۱۴۳۲
خدایا، روحش را در بهشت رضوان همنشین صالحان فرما.
۱۴۳۳
هر نسیم، سلامی است از خانه‌ای که هنوز چشم‌انتظار توست.
۱۴۳۴
ای عزیز، در سایه لطف خدا تا ابد آرام باش.
۱۴۳۵
رهگذر، اگر دل مهربانی داری، دعایی بخوان؛ که دعا، میراث زندگان برای رفتگان است.
۱۴۳۶
هر اشک، گواه عشقی است که زمان از میان نمی‌برد.
۱۴۳۷
اگرچه جسمت در خاک آرمیده، اما نامت در قلب‌ها جاودانه است.
۱۴۳۸
نام نیک، بهترین یادگاری است که انسان از خود بر جای می‌گذارد.
۱۴۳۹
هر غروب، داغ نبودنت در دل ما تازه می‌شود.
۱۴۴۰
خدایا، بر این آرامگاه نور، آرامش و رحمت خویش را پیوسته نازل فرما.
۱۴۴۱
هر شاخه گل، هدیه‌ای است از عشق بازماندگان به روح تو.
۱۴۴۲
دنیا، کاروانی گذرا بود؛ و آخرت، خانه جاودان.
۱۴۴۳
ای رهگذر، به کوتاهی این دنیا بیندیش؛ که همه، رهگذر این راهیم.
۱۴۴۴
اگرچه سفر کردی، اما خاطره لبخندت برای همیشه در کنار ماست.
۱۴۴۵
هر فاتحه، چراغی از نور است که راه روح مؤمنان را روشن می‌کند.
۱۴۴۶
خوشا آنان که پس از رفتن، قلب‌های بسیاری برای آنان تنگ می‌شود.
۱۴۴۷
هر خاطره، باغی است که خزان راهی به آن ندارد.
۱۴۴۸
ای مسافر جاودان، در جوار لطف پروردگار تا همیشه آرام و سربلند باش.
۱۴۴۹
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که پایان زندگی، آغاز ابدیت است.
۱۴۵۰
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای بازماندگان،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و عشق کسانی که دوستت داشتند،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.
شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۱۴۵۱ تا ۱۴۷۵)
۱۴۵۱
هر صبح، دعای خیر ما راهی آسمان می‌شود؛ به امید آرامش تو.
۱۴۵۲
ای رهگذر، لحظه‌ای درنگ کن؛ اینجا، تمام خستگی‌های دنیا به پایان رسیده است.
۱۴۵۳
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از یادها هرگز نخواهی رفت.
۱۴۵۴
هر گل، سلامی است از دل‌های دلتنگ به روح تو.
۱۴۵۵
دنیا، چون نسیمی گذشت؛ اما عطر نام تو همیشه ماندگار شد.
۱۴۵۶
خوشا آنان که پس از رفتن، دعای خیر مردم همراهشان ماند.
۱۴۵۷
خدایا، روحش را در سایه لطف بی‌پایانت بیارام.
۱۴۵۸
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را به جان ما هدیه می‌دهد.
۱۴۵۹
ای عزیز، در آرامش پروردگار تا همیشه بیاسای.
۱۴۶۰
رهگذر، اگر دل مهربانی داری، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، زیباترین هدیه برای اهل قبور است.
۱۴۶۱
هر اشک، داستان دلتنگی است؛ و هر دعا، امید دیدار دوباره.
۱۴۶۲
اگرچه جسمت در خاک آرمیده، اما روحت در رحمت خدا جاودانه است.
۱۴۶۳
نام نیک، تنها گنجی است که هرگز از میان نمی‌رود.
۱۴۶۴
هر غروب، نبودنت در دل ما تازه می‌شود.
۱۴۶۵
خدایا، بر این آرامگاه نور، رحمت و آرامش جاودان عطا فرما.
۱۴۶۶
هر شاخه گل، هدیه‌ای از مهر برای روح عزیز سفرکرده است.
۱۴۶۷
دنیا، منزلگاهی کوتاه بود؛ و آخرت، خانه همیشگی.
۱۴۶۸
ای رهگذر، قدر فرصت زندگی را بدان؛ که زمان، منتظر هیچ‌کس نمی‌ماند.
۱۴۶۹
اگرچه سفر کردی، اما خاطره حضورت برای همیشه در کنار ماست.
۱۴۷۰
هر فاتحه، چراغی از نور است که راه روح مؤمنان را روشن می‌کند.
۱۴۷۱
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها خوبی‌هایشان بر زبان‌ها جاری است.
۱۴۷۲
هر خاطره، چراغی است که هیچ طوفانی خاموشش نمی‌کند.
۱۴۷۳
ای مسافر جاودان، در جوار لطف پروردگار تا همیشه آرام و سرافراز باش.
۱۴۷۴
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا، تنها پلی به سوی ابدیت است.
۱۴۷۵
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای عزیزانت،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و عشق کسانی که دوستت داشتند،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.
شعر سنگ مزار عمومی (شماره ۱۴۷۶ تا ۱۵۰۰)
۱۴۷۶
هر صبح، با نام تو امید را آغاز می‌کنیم؛ و هر شب، برای آرامشت دعا می‌خوانیم.
۱۴۷۷
ای رهگذر، بر این خاک آرام قدم بگذار؛ اینجا، انسانی نیک آرمیده است.
۱۴۷۸
اگرچه از دیده‌ها رفتی، اما از دل‌ها هرگز نرفتی.
۱۴۷۹
هر گل، یادآور لبخندی است که هنوز در خاطر ماست.
۱۴۸۰
دنیا، چون موجی گذشت؛ اما مهر تو بر دل‌ها ماند.
۱۴۸۱
خوشا آنان که با محبت زیستند، و با احترام به دیدار خدا رفتند.
۱۴۸۲
خدایا، روحش را در باغ‌های بهشت جاودانه آرام گردان.
۱۴۸۳
هر نسیم، عطر خاطره‌های تو را در جان ما زنده می‌کند.
۱۴۸۴
ای عزیز، در سایه لطف خدا تا ابد بیاسای.
۱۴۸۵
رهگذر، اگر دلت پاک است، فاتحه‌ای بخوان؛ که دعا، بهترین هدیه برای اهل قبور است.
۱۴۸۶
هر اشک، روایت عشقی است که هرگز پایان نمی‌یابد.
۱۴۸۷
اگرچه جسمت در خاک آرمیده، اما روحت در رحمت خدا جاودانه است.
۱۴۸۸
نام نیک، زیباترین سرمایه انسان برای همیشه است.
۱۴۸۹
هر غروب، یاد تو در دل ما دوباره زنده می‌شود.
۱۴۹۰
خدایا، بر این آرامگاه نور، مغفرت و آرامش همیشگی عطا فرما.
۱۴۹۱
هر شاخه گل، هدیه‌ای از عشق برای روح عزیز سفرکرده است.
۱۴۹۲
دنیا، سرای گذر بود؛ و آخرت، سرای جاودان.
۱۴۹۳
ای رهگذر، قدر امروز را بدان؛ که فردا، شاید فرصتی نباشد.
۱۴۹۴
اگرچه سفر کردی، اما خاطره مهربانی‌هایت برای همیشه همراه ماست.
۱۴۹۵
هر فاتحه، چراغی از نور است که راه روح مؤمنان را روشن می‌کند.
۱۴۹۶
خوشا آنان که پس از رفتن، تنها خوبی‌هایشان در یادها باقی ماند.
۱۴۹۷
هر خاطره، چراغی است که هیچ‌گاه خاموش نمی‌شود.
۱۴۹۸
ای مسافر جاودان، در جوار لطف پروردگار تا همیشه آرام و سرافراز باش.
۱۴۹۹
هر قدم که از کنار این مزار می‌گذری، به یاد آور که دنیا، تنها گذرگاهی به سوی ابدیت است.
۱۵۰۰
آرام بخواب؛که رحمت بی‌پایان خداوند،دعای بازماندگان،نام نیکت،خاطره مهربانی‌هایت،و عشق کسانی که دوستت داشتند،تا همیشهدر دل‌ها جاودانه خواهد ماند.